ကဏ္ဍက ဇာတ်တော် (Kandaka Jataka)

ကဏ္ဍက ဇာတ်တော် (Kandaka Jataka)

ရှေးရှေးတုန်းက ကဏ္ဍက ဆိုတဲ့ မင်းသားတစ်ပါး ရှိခဲ့တယ်။ သူဟာ အလွန်ကို ကြင်နာတတ်ပြီး တိုင်းသူပြည်သားတွေကို မိဘလို သားသမီးလို စောင့်ရှောက်တယ်။ သူ့ရဲ့ နန်းတော်ဟာ ရွှေတွေ ကျောက်သံပတ္မြားတွေနဲ့ မွမ်းမံထားတာ မဟုတ်ဘဲ၊ ပြည်သူတွေရဲ့ ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့မှုနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။ ကဏ္ဍကမင်းသားဟာ သူရဲ့ ဖခင်ဘုရင်ရဲ့ ဥပဒေတွေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လိုက်နာတယ်။ ဒါပေမယ့် သူဟာ အုပ်ချုပ်ရေးမှာ အလွန်ကို న్యாயသတိ ရှိတယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ ခွဲခြားဆက်ဆံတာ မရှိဘူး။ သူ့ရဲ့ အကြံအဉာဏ်တွေဟာ ပြည်သူတွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို အမြဲ ဦးတည်တယ်။ တစ်နေ့သောအခါမှာ မင်းကြီးဟာ အလွန်ကို နာမကျန်း ဖြစ်လာတယ်။ မင်းကြီးဟာ သူ့ရဲ့ သားတော် ကဏ္ဍကမင်းသားကို ခေါ်ယူပြီး 'သားတော်၊ ငါဟာ နန်းစွန့်ဖို့ အချိန်ကျပြီ။ နင်ဟာ အုပ်ချုပ်ရေးမှာ ဉာဏ်ပညာနဲ့ ကြင်နာမှုရှိတယ်လို့ ငါသိတယ်။ ဒါကြောင့် နန်းလျာထားတဲ့ အမွေကို နင်ပဲ ဆက်ခံရမယ်' လို့ မိန့်တော်မူတယ်။ ကဏ္ဍကမင်းသားဟာ ဖခင်ရဲ့ အပေါ်မှာ အလွန်ကို ကျေးဇူးသိတယ်။ ဒါပေမယ့် သူဟာ နန်းတက်ရမှာ စိုးရိမ်တယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ နန်းတက်တယ်ဆိုတာ အများကြီး တာဝန်ရှိတယ်။ အပြစ်မရှိတဲ့ သူတွေကို အပြစ်ပေးရတာ၊ အပြစ်ရှိတဲ့ သူတွေကို ထိုက်သင့်တဲ့ အပြစ်ဒဏ် ပေးရတာတွေ ပါဝင်တယ်။ သူဟာ ရသေ့ကြီးတစ်ပါးထံ သွားရောက်ပြီး တိုင်ပင်တယ်။ ရသေ့ကြီးက 'မင်းသား၊ နန်းတက်တယ်ဆိုတာ မလွယ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် နင်ဟာ ဉာဏ်ပညာနဲ့ ကြင်နာမှုရှိတယ်။ အဲဒါတွေနဲ့ အုပ်ချုပ်ရင် ဘာမှ အခက်အခဲ မရှိဘူး' လို့ ဆုံးမတော်မူတယ်။ ကဏ္ဍကမင်းသားဟာ ရသေ့ကြီးရဲ့ ဆုံးမစကားကို နာခံပြီး နန်းကို လက်ခံတယ်။ သူဟာ အုပ်ချုပ်ရေးမှာ న్యாயသတိ ရှိရှိနဲ့ အားလုံးကို တန်းတူရည်တူ ဆက်ဆံတယ်။ သူဟာ ပြည်သူတွေရဲ့ အကျိုးကို ရှေးရှုပြီး အုပ်ချုပ်တယ်။ သူဟာ ပြည်သူတွေရဲ့ အကျိုးကို ရှေးရှုပြီး အုပ်ချုပ်တယ်။ လူဆင်းရဲ၊ လူချမ်းသာ မခွဲခြားဘဲ တရားလမ်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်တယ်။ သူ့ရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးကြောင့် ပြည်သူတွေဟာ သာယာဝပြော ချမ်းမြေ့ကြတယ်။ တစ်နေ့မှာတော့ တိုင်းပြည်ရဲ့ အရှေ့ဘက် ကမ်းခြေမှာ ရေနံတိုင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ အဲဒီ ရေနံတိုင်ကြီးဟာ မြေကြီးထဲက ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ကို စိုက်ထိုးနေတယ်။ လူတွေကတော့ အဲဒါကို ဘာမှန်း မသိလို့ ကြောက်လန့်နေကြတယ်။ ကဏ္ဍကမင်းသားဟာ အဲဒီအကြောင်းကို ကြားသိတော်မူတော့ အတော်ကို စိတ်ပူတယ်။ သူဟာ အဲဒီ ရေနံတိုင်ကြီးကို သွားရောက်လေ့လာတယ်။ သူဟာ အဲဒါဟာ ဘာမှန်း မသိလို့ ကြောက်လန့်နေတဲ့ ပြည်သူတွေကို အသိဉာဏ် ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်တယ်။ သူဟာ ရေနံတိုင်ကြီးကို ကြည့်ရင်း 'အချင်းတို့၊ အရှေ့ဘက် ကမ်းခြေမှာ ပေါ်လာတဲ့ ရေနံတိုင်ကြီးဟာ ဘာမှ အန္တရာယ် မရှိဘူး။ အဲဒါဟာ မြေကြီးထဲက ထွက်လာတဲ့ သဘာဝတရားတစ်ခုပဲ။ ငါတို့ဟာ အဲဒါကို ကြောက်လန့်နေစရာ မလိုဘူး' လို့ ပြောတယ်။ သူဟာ လူတွေကို ရေနံတိုင်ကြီးကို သွားရောက်လေ့လာဖို့ တိုက်တွန်းတယ်။ ရေနံတိုင်ကြီးကို သွားရောက်လေ့လာတဲ့ အခါမှာတော့ လူတွေဟာ အဲဒါဟာ ဘာမှ အန္တရာယ် မရှိတာကို သိလာတယ်။ အဲဒါဟာ မြေကြီးထဲက ထွက်လာတဲ့ သဘာဝတရားတစ်ခု ဖြစ်တာကို နားလည်လာတယ်။ ကဏ္ဍကမင်းသားဟာ သူရဲ့ အသိဉာဏ်နဲ့ ပြည်သူတွေကို အသိဉာဏ် ပေးတယ်။ လူတွေဟာ သူ့ရဲ့ အသိဉာဏ်ကို ချီးကျူးဂုဏ်တင်တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ကဏ္ဍကမင်းသားဟာ တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်ရင်းနဲ့ နိဗ္ဗာန်ကို စံဝင်တော်မူတယ်။ သူ့ရဲ့ ကြင်နာမှု၊ ဉာဏ်ပညာနဲ့ న్యாயသတိဟာ လူသားတွေအတွက် အမြဲတမ်း လမ်းပြကြယ်ပွင့် ဖြစ်ခဲ့တယ်။